Als je een race bezoekt koop je er meestal wel een. Er staat informatie in over de rijders, de teams, het circuit. Ik heb altijd alle programma's bewaard van races die ik bezocht en op een gegeven moment ben ik begonnen met het verzamelen van meer programmaboekjes. Ik vind het prachtige stukjes wegraces historie. Als raceliefhebber kom je hierdoor steeds meer aan de weet over bepaalde rijders, hoe de racewereld vroeger in elkaar zat, kun je verbanden leggen (veel hedendaagse coureurs komen uit echte racefamilies, waarbij vader, oom of opa ook nog terug te vinden is in oudere programma's). Maar ook informatie over de circuits, bierprijzen of advertenties van jaren terug zijn altijd prachtig om te bekijken. Het is dus altijd genieten als ik weer een programma aan de verzameling kan toevoegen! Geloof het of niet: op dit moment heb ik meer dan 2000 wegrace programmaboekjes van over de hele wereld.

Links op deze pagina's zie je een menu waar je een keuze kunt maken uit de diverse soorten programmaboekjes. De belangrijkste categorien zijn:

Grand Prix programma's - programma's van het Wereld Kampioenschap wegrace sinds het ontstaan in 1949. Wk Superbike programma's - programma's van het Wk superbike vanaf 1988. ONK wegrace programma's - programma's van het ONK wegrace, sinds het ontstaan in 1992. Alle programma's - alle programma's die ik bezit, gerangschikt op alfabetische volgorde per land/circuit.

In de toekomst wil ik graag extra informatie toevoegen over alle evenementen waarvan ik een programmaboekje heb. Kom je hier een programma tegen van een evenement wat je zelf hebt bezocht als coureur, toeschouwer, noem maar op en heb je nog een mooie anecdote of herinnering, laat het me weten! De volgende anecdote van een Britse collega verzamelaar wil ik je niet onthouden:

Het zal tijdens de Dutch TT van 1995 zijn geweest. Via een kennis had ik een paddockkaart bemachtigd. Ik had een mooi boek bij me met vele foto's van 500cc coureurs uit vervlogen jaren. In de paddock zag ik Graziano Rossi en ik vroeg om een actiefoto te voorzien van z'n handtekening. Graziano stemde toe, en na het zetten van z'n handtekening zei hij: "mijn zoontje is ook begonnen met racen, moet hij ook even tekenen? Hij wordt een hele grote" . Ik keek naar z'n zoontje, zo'n snotaapje, en baalde natuurlijk, want een handtekening van zo'n kereltje verknoeide uiteraard die mooie actiefoto van Graziano. Maar ja, wij Britten zijn beleefd, dus zei ik: "maar natuurlijk". Het kereltje pakte de pen, en schreef: VALENTINO ROSSI, met een mooi bloemetje op elke "i". De rest is geschiedenis......

Cor Snoek